Beginners luck

Na mijn drie liedbegeleidingen tijdens een uitvaartceremonie kwam ik op de gang de zoon van de overledene tegen.
Hij stelde zich aan me voor en zei toen: ‘Mooi gespeeld,’ en vervolgde: ‘Fijn dat je kon komen vandaag.’
‘Ja, eh,’ ik herstelde me snel: ‘Dankuwel.’
Hij keek even gejaagd langs me heen de koffiekamer in en vervolgde: ‘Het is allemaal maar net op het nippertje gelukt, het had niet veel gescheeld of we hadden zonder pianist gezeten.’
‘Ja, je moet altijd veel regelen in korte tijd,’ beaamde ik.
‘Het is natuurlijk geen orgel,’ er klonk teleurstelling in zijn stem, ‘maar op piano klonk het ook niet gek.’
‘En de mensen zongen goed mee,’ vulde ik aan, denkend aan de welluidende sopraanstemmen van de kleindochters.
Hij zweeg even, en vroeg toen: ‘Doe je dit voor het eerst?’
‘Hoe bedoelt u?’, zei ik helaas niet.
Toch moet ik iets teruggezegd hebben, want ik hoorde mijn eigen stem: ‘Ja, dat had u niet gedacht hè. Toen ik vanmorgen wakker werd wist ik niet eens hoe een piano eruit zag.’

Tooske Hinloopen, 9 april 2019

Dit bericht is geplaatst in Musicolumn met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *